17/2/12

Pop. 1280 - The Horror

Εικόνα πρώτη: Η τύπισσα που ξεπροβάλλει από την κουρτίνα του μπάνιου, ολόγυμνη, προσπαθήσεις να κρατήσεις το βλέμμα σου στα μάτια της, αλλά το γαμημένο χαμηλώνει. Και σταματάει τελικά στο όπλο στο χέρι της.
Εικόνα δεύτερη: Ο αναπτήρας κάτω από το κουταλάκι και το υγρό μέσα του να αφρίζει. Η ελπίδα ότι για λίγες ώρες θα είναι όλα λευκά.
Εικόνα τρίτη: Ένα χέρι να κρέμεται άψυχο μέσα στα στάχυα, στο βάθος, θολό, ένα άδειο βλέμμα. Πιο πέρα μόλις που διακρίνεις μια ανθρώπινη φιγούρα να ξεμακραίνει.
Εικόνα τέταρτη: Ο στρουμπουλός κύριος, πεσμένος στα τέσσερα, η δερμάτινη μάσκα που φοράει σε αποτρέπει από τον αναγνωρίσεις, τυχαία από το μυαλό σου περνάει η φάτσα του μοναχικού τραπεζικού υπαλλήλου που μένει στον τρίτο, τα μάτια του είναι γεμάτα δάκρυα και προσμονή. Η δερμάτινη μπότα μπροστά στ' αρχίδια του λάμπει. 
Εικόνα πέμπτη: Ο άντρας με γυναικεία ρούχα που κατουράει όρθιος στον τοίχο, είναι γυρισμένος προς το μέρος σου. Το τσιγάρο στο στόμα του είναι λερωμένο με κραγιόν. Σου κλείνει το μάτι.
Εικόνα έκτη: Εσύ, μπροστά στον καθρέφτη, γυμνός, προσπαθείς να μιμηθείς το Macauley Caulkin στη χαρακτηριστική πόζα του στο "Μόνος στο σπίτι". Το αποτέλεσμα δεν είναι αστείο. Φταίνε οι μαύροι κύκλοι στα μάτια σου, το ασπράδι τους κατακόκκινο, τα γκρίζα και αραιά μαλλιά σου, τα σκισμένα από το κρύο χείλια σου, το αγύμναστο και ξερακιανό σώμα σου, τα φαγωμένα νύχια σου, τα ξερατά στην κοιλιά σου.
Εικόνα έβδομη: Ο ηγέτης μιας θρησκείας που υμνεί το μίσος στο κέντρο και γύρω τα μέλη της "οικογένειάς" του, κρατάνε όπλα. Όλοι κοιτάνε την κάμερα και από πίσω τους ένας σταυρωμένος λιπόσαρκος, βρώμικος, ξεδοντιάρης, η μπογιά ξεφτισμένη αλλά το αίμα από τις πληγές του μοιάζει αληθινό. Κανείς δεν είναι πάνω από είκοσι χρονών.
Εικόνα όγδοη: Εγώ. Σε φωτογραφία. Πάνω σε ένα τραπέζι. Φοράω τα τεράστια μαύρα γυαλιά μου, τσιγάρο στο στόμα, φουλάρι ροζ (ροζ;!;!;), σκισμένη μπλούζα και γελάω. Στο βάθος αχνοφαίνεται μια γυναίκα με το πρόσωπο μέσα στα χέρια της.
Εικόνα ένατη: Η Αθήνα καίγεται. Οι καμμένοι είμαστε εμείς...

20 σχόλια:

  1. Είναι κάτι πρωινά που ανοίγω τον γκουγκλ ρίντερ μου και βλέπω ότι έχεις κάνει καινούργιο ποστ. Και διαβάζω και μένω άφωνος, πράγμα όχι συνηθισμένο για μένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. the horror...in a colonel Walter E. Kurtz voice...καθώς ούτε εγώ έχω λόγια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Διαβασα πρωτα το ποστ του minus one για το leave home και στο καπάκι αυτο... παω να σκουπιστω και μετα θα πάρω ένα τετράδιο ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΚΑΤΙ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. telika i parea mazi mou meta apo tosa xronia apedwse karpous..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ντάξει, καταλάβαμε, εσύ για να γράψεις πρέπει να καίγεται η Αθήνα... XD

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. .....
    (βίαιη παρατεταμένη εκπνοή, με ανεπαίσθητο συριγμό)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. εικονα δέκατη:ο κόσμος καίγεται κι ο raggedy χτενίζεται...
    χοαοχχχαοα
    πέρα απ'την πλάκα είναι cool(εντάξι πολύ cool η όλη σκέψη),ωστόσο έχεις μπήξει μερικά αθεράπευτα κοινότυπα στοιχεία που μου χαλάνε την όλη ονειρική διάθεση και με μεταφέρουν σε τόπους γνωστούς.Ξέρεις τώρα γυμνές γκόμενες,όπλα,τραβεστί,ναρκωτικά...Έχεις ποτίσει υποκοσμίλα την όλη φάση,και δεν σε ξέρω αλλά δε μου φαίνεσαι και για πολύ του υποκόσμου,αλλά ακόμη κι αν είσαι,βασικά μάλλον δεν χρειάζεται να είσαι,περίμενα να μου δώσεις μια καινουργία ματία σε όλο αυτό(πολύ tarantino και lynch μου μύρισε,ε και λιγα γεμιστά)
    Εμπάση περιπτώση,νομίζω πως το πάστοσες στο ανδεργκραουνδ,ενώ θα μπορούσες να μας δώσεις κάτι πίο βιωματικό και ειλικρινές,που θα ήταν αναπόφευκτα και μοναδικό.
    ε αλλά για να ξηγιώμαστε ήταν καλό
    παώ να φάω τώρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ο σκοπός του κειμένου ήταν να είναι το anti-tumblr φάση. Και καλά εικόνες που βλέπεις σ' εκείνα, που ταιριάζουν και με το δίσκο. Θα μπορούσα να κάνω πολλά περισσότερα και καλύτερα, αλλά τελικά έκανα αυτό. Και δεν έχω δει σχεδόν τίποτα από τους κυρίους που ανέφερες, γιατί δε βλέπω ταινίες.
    Καλή χώνεψη, πάω να χτενιστώ (ή αλλιώς η πλάκα σου ήταν μαλακία).

    ΑπάντησηΔιαγραφή