20/2/12

She Bangs the Drums...

Ας πούμε ότι υπάρχει αυτό το μπαρ. Δε λέω ότι δεν υπάρχει, απλά ας το δούμε λίγο θεωρητικά, λίγο λογοτεχνικά αν θες, το θέμα.
Ας πούμε ότι υπάρχει αυτό το μπαρ. Που έχεις φάει τα νιάτα σου εκεί και όταν παίζει κάπου αλλού κάποιο τραγούδι που είχε λιώσει εκεί μέσα ο dj σε πλημμυρίζει νοσταλγία. Που μαζεύεται όλη η υποκουλτούρα, οι άνθρωποι που, ενώ μπορούν, θα επιλέξουν να μην κατακτήσουν τον κόσμο στο μέλλον. Skaters που αντί ν' ακούνε NOFX, ανακάλυψαν την ευαίσθητη πλευρά τους μέσα από το "On" των Echobelly, τύπισσες ντυμένες λες και βγήκαν από καμιά σελίδα καταλόγου της Mary Quant, συζητάνε για τον Κροπότκιν και το Richard Kern, οι κύριοι υπαίτιοι για το υψηλό του βαθμού της ψυχαγωγίας μας είναι άθλια ντυμένοι, και καλά κυριλέ, φαλακροί, τριχωτοί και βλακόφατσες, αλλά το γούστο τους είναι στα ύψη, κάτι μαλακοκαύληδες νοσταλγοί του ροκεντρόλ λιώνουν στην απομόνωση, τσιγάρα, ποτά, κι εγώ, ρακένδυτος από τότε, elegantly wasted σε μια γωνία, είμαι στο τέταρτο ποτό και στο δεύτερο πακέτο. Οι φίλοι μου μόλις έχουν φύγει, εγώ όμως έχω αράξει, μόνο για να χαζεύω τα βινύλια πίσω από το dj. Είχα διαβάσει για όλα αυτά... Στην NME και στη Melody Maker... 
Και καθώς έχω χαθεί στις σκέψεις μου, ότι πρέπει να τσεκάρω αυτή την καινούρια μπάντα της Creation, τους Oasis, που είναι τελείως αλητεία, Sex Pistols και Stone Roses, το ποτό κάνει τη δουλειά του, όπως πρέπει, και με στέλνει σφαίρα τουαλέτα... Για κάποιο ηλίθιο λόγο, μπαίνω στις γυναικείες. Εκεί είναι μία απ' αυτές τις γλυκές τύπισσες, με τα τέλεια μαλλιά και τα τέλεια ρούχα και με κοιτάει.
- Τι κάνεις εδώ;
- Μαλακία, λάθος πόρτα...
- Άραξε, δε θα το πω σε κανένα. Σε κοιτάζω ώρα τώρα...
- Εμένα;
- Εσένα...
- ... Σίγουρα;
- Χαχαχαχα
- ...
- Γιατί;  
- Γιατί είσαι όμορφος...
- Δεν είμαι...
- Σκάσε... Κοίτα, θα ήθελα να φύγω μαζί σου τώρα, αλλά έχω αυτό το πρόβλημα... Έχει σφηνωθεί κάτι στον κώλο μου και δε βγαίνει με τίποτα, μπορείς να με βοηθήσεις;
Και έσκυψα πάνω από το πρόβλημα, σήκωσε το φόρεμά της, έβαλα το πρόσωπό μου ανάμεσα στα πόδια της και, όπως καθόταν, όντως κάτι προεξείχε μέσα από το εσώρουχό της. Στην αρχή νόμιζα ότι είχε καυλί η τύπισσα, αλλά όταν παραμέρισα αυτό το μικροσκοπικό κομμάτι μαύρου υφάσματος, είδα ότι είχε χώσει στον κώλο της ένα δονητή, ούτε πολύ μεγάλο, ούτε πολύ μικρό. Τον αφαίρεσα, έτσι ιππότης που είμαι, και ήταν μες στην ευγνωμοσύνη μετά. Τόση ευγνωμοσύνη ούτε το λιοντάρι στον Ανδροκλή δεν έδειξε όταν κι εκείνος του είχε αφαιρέσει ένα αγκάθι από το πόδι. 
Το μόνο που μου είπε την επόμενη μέρα ήταν το ζώδιό της στο κινέζικο ωροσκόπιο. Ήταν γάτα. Μόνο που δεν υπάρχει γάτα στο κινέζικο ωροσκόπιο.

12 σχόλια:

  1. Σημείωση: Αυτό γράφτηκε το 2008, όταν πρωτοάκουσα το Brit Box της Rhino έκανα κάτι ψιλο-διορθώσεις et voila. Σαν επικήδειος στη ντεκαυλέ φάση της britpop...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εμένα πάλι το σκηνικό λίγο σε ιστολογικό wyatting μού κάνει, αλλά δεν πτοούμαι απο κάτι τέτοια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έπρεπε να αναφέρω ποτέ τους Oasis, σωστά;

      Διαγραφή
  3. Grapse kai ena keimenaki gia Bokomolech. Psofaw na mathw an sou arese o neos diskos!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Oasis aliteia? arxises ta sci-fi me parallili gi vlepw.. (ektos k an prokeitai gia allous Oasis,opote skevrakwthika mprosta sas)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υποτίθεται ότι διαδραματίζεται στο κοντινό παρελθόν ρε...

      Διαγραφή
  5. Τον δονητή τον κράτησες ή τον πέταξες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΣΤΗΝ nme.και ΣΤΗΝ melody maker....ναι δγιάολε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή